شهرهای قابل زیست جهان توانسته اند در دهههای گذشته با استفاده از توان سیستم فکری و اصول برنامهریزی حمل و نقل، بر مشکلات و پیچیدگیهای حملونقل شهری و بویژه بر تعاملات آن با کاربری زمین و محیط زیست فایق آمده و از آثار زیانبار انسانی، اقتصادی، زیست محیطی و اجتماعی آن بکاهند. درک صحیح از اصول برنامه ریزی حمل و نقل بویژه در ابعاد شهری و تشخیص تفاوتهای آن با تخصصهای مرتبط دیگر مثل مهندسی حمل و نقل، مهندسی راه و ترابری و مهندسی ترافیک در مدیریت شهرها و حفظ محیط زیست و ارتقاء کیفیت زندگی شهری بسیار کلیدی است. کتاب حاضر پیشرفتهای انجامشده در این زمینه را نشان داده و همزمان ترکیب بهروز و منحصربهفردی از موضوعات نظری و عملی و تصمیم گیری در برنامهریزی حمل و نقل شهری را به شیوهای ساده و با ذکر نمونههای قابل درک ارایه میکند. این اثر میتواند الهامبخش مدیران و پژوهشگران و دانشجویان در انجام وظیفه خطیر پایدارترکردن و منعطفترکردن شهرها، بویژه در پایدارسازی حمل و نقل شهری باشد.