کتاب «اخلاق الأتقیاء و صفات الأصفیاء» اثری ارزشمند و کمترشناختهشده از قرن دهم هجری، به قلم «مظفر بن عثمان برمکی» مشهور به «خضر منشی» است. این اثر با رویکردی ساختارگرا، میان اخلاق حِکمی، تدبیر جامعه (سیاست مُدُن) و طریقت عرفانی پیوندی ظریف برقرار کرده و الگویی جامع از انسان کامل ارائه میدهد. مؤلف در سه مقاله، سیری منطقی را از تدبیر معاش آغاز میکند؛ در مقالۀ اول به درمان بیماریهای نفس و سیاست منزل میپردازد، در مقالۀ دوم، منازلِ سیر و سلوک را بازخوانی کرده و چگونگی نیل به مقاماتِ قرب و تجلیاتِ عشق الهی را تبیین میکند و در مقالۀ سوم، به معرفی مکاتب مهم تصوف و دقایق علم توحید میپردازد. این متن کهن که تلفیقی از اندیشههای یونانی، اسلامی و عرفانی است، علاوه بر راهنمای معنوی، سندی تاریخی از اوضاع سیاسی دوران مؤلف نیز به شمار میرود.
تصحیح انتقادی کتاب اخلاق الأتقیاء و صفات الأصفیاء از مظفّر بن عثمان برمکی مشهور به خضر منشی (حدود890 - 964 ه .ق)
- موضوع : علوم انسانی
- برچسب ها: اخلاق اسلامی -- متون قدیمی تا قرن ۱۴ Islamic ethics -- Early works to 20th century اخلاق عرفانی -- متون قدیمی تا قرن ۱۴ Customs of the order -- Early works to 20th century Mystical ethics -- Early works to 20th century آداب طریقت -- متون قدیمی تا قرن ۱۴ مقالههای فارسی -- قرن ۱۰ق Persian essays -- 16th century
- نویسندگان : دکتر محمدرضا پاشایی دکتر هادی دهقانی یزدلی محمدمسعود خداوردی
- ناشر : انتشارات دانشگاه اصفهان
- تعداد صفحات : 178
- نوبت چاپ : اول
- تاریخ انتشار : 1405
عنوان. شماره صفحه
زندگی، احوال و زمانۀ مؤلّف.. ب
از سقوط شروان تا پناهندگی به روم د
نگاهی بر کتاب اخلاق الأتقیاء ح
معرفی و واکاویِ ساختار و محتوا ط
تحلیل سهوهای مؤلف یا کاتب.. ن
دعای دولتِ پادشاهِ اسلامپناه 3
سبب تألیف و ترتیبِ این مُحقَّر 9
مقالۀ اوّل : در بیان اخلاقِ کریمه و ذمیمه و اَمراضِ نفْس و عِلاج آن و سیاساتِ منزل و مُدُن بر طریقِ حکما بر سبیل ایجاز 19
مقدّمه در بیان حدِّ خُلق و ماهیّتِ آن. 19
باب اول: در بیانِ اخلاقِ نظری بر سبیلِ اِختصار 22
فصل دوم: در بیان شُعَباتی که اجناسِ فضایل بر آن محتوی است.. 26
فصل سوم: در بیانِ حفظِ اخلاق و اکتسابِ آن بر سبیل ایجاز 29
فصل چهارم: در ذِکرِ اَمراض که نَفْس را عارض میگردد از طبیعی و کَسبی و عِلاج هر یک.. 30
باب دوم: در بیان اخلاق عملی. 39
فصل سِیُم: در بیان اَرکانِ مُدُن و آنچه بر هر رکن واجب باشد 47
مقالۀ دوم : در بیانِ اَخلاقِ روندگانِ اهل بینش و سیرِ اَولیا که سالِکانِ مَسالِکِ طَریقت و طالبانِ حقیقتاند 61
مقدّمه در ذکر آنکه این ابواب بر آن محتوی خواهد بود 61
باب اوّل: در بیان مبدأ حرکت و آنچه از آن چاره نباشد 62
باب دوم: در اِزالت عَوایِق و قطعِ موانع از سیر و سُلوک.. 68
فصل پنجم: در مُحاسَبَت و مُراقَبَت.. 75
باب سِیُم: در سیر و سُلوک در طلبِ کمال و اَحوالِ سالِک.. 77
باب چهارم: در ذِکر اَحوالی که مُقارِن سُلوک حادث شود تا آنگاه که وصول به مَقصد دست دهد 87
باب پنجم: در ذکرِ احوالی که اهلِ وصول را سانِح شود 93
مقالۀ سِیُم : در بیان نکتهای چند از لَطایِفِ اَقوالِ مُجتهدانِ علمِ توحید. 103
فصل اوّل: در بیانِ صَلات و طهارتِ شوریدگان خراباتِ عشق و ژولیدِگان مَقاماتِ شوق. 108
فصل دوم: در بیان قانونِ تَوجّه و شروطِ آن. 113
